Bir gömlek giyindim yalanlardan oluşan.
Bir benlik bildim benden uzaklaşan.
Bir hayat sevdim gittikçe engellerle dolan.
Tek istediğim Huzur dolu bir mekan.
Bulamadım bulamıyorum sıkılıyorum.
Dünya dönüyor değişiyor kayboluyorum.
Etrafım insan konuşuyorlar susuyorum.
Ben beni çoktan unutmuşum.
Çok satır yazdım sanki beni anlatan.
Çok dost bildim düşmandan beter olan.
Çok bildim çok konuştum anlamadım boş laftan.
Oysa herşey boş geçmedikçe O’ndan.
Bakıyorum bakınıyorum bulamıyorum.
Dostum düşmanım düşmanımdan bela buluyorum.
Bir jön tutturmuşum onu oynuyorum.
Yok bu dünya’dan bilmeden kopmuşum.
Yok ki anlam çocuklar çoktur ağlayan.
Yok ki susayan çiçeklere bir el uzatan.
Yok ki duvar yapmak yerine set yıkan.
Kendimi kandırmaya gücüm kalmadı inan.
Buldum ben bir insan. Korkuyorum.
Baktıkça kör kör oldukça görüyorum.
Yazdıkça yanmakta yüreğim yakıyorum.
Artık ben benim noktamı koyuyorum.
Sus. Susuyorum.
Düşün. Düşünüyorum.
Git. Gidiyorum.
Bil. Biliyorum.
Artık umrumda değil..
Yalancıktan Ağlayan..
Laf diye boş Konuşan..
Seven sevda’dan Anlamayan..
Ben gidiyorum ..
Al herşeyi.. birazda sen oyalan..
Mahzâ 070408
