Tutkulu sevdalara prangalar çektim
Sevmek kelimesini lugatımdan sildim
Nice yıllar geçti sevmedim
Ey Sevgili Seni de sevmedim..
Seni Sevmedim..
Seni Sevmeye yüzüm yok ki..
Seni Sevmedim..
Hatice gibi aşkla yanmaya hakkım yok ki..
Seni Sevmedim..
Seni .. Sultanım ..
Sevemedim..
Güvendim nice dost emsaline
Sakladım ümidimi puslu gecelere
Yer vermedim kimseye kalbimde, doldum nefretlerle
Seni duydum, utandım nefretimden, ağladım af et diye..
İnsanları sevemedim.
Ey Sevgili.. oysa Sen düşmanını bile severdin.
Afına geldim.
Ümmetinden bilinsem bile hakkın veremedim.
Seni Sevip Bilemedim.
Keşke Seni Sevmeyi hak edebilseydim..
Etmedim.
Sultanım.
Edemedim.
Aklım firarlarda gönlüm yabancı diyarlarda.
Dön desem dönmezler küstüler yıllar önce bana.
Özümden koptum. Seni Özümseyemedim .. bırak. dünyaya taptım yıllarca.
Ey Sevgili.. N’olur Sana bir yol sun bana..
Sana sığındım, Sana tutundum.
Sen tutmazsan yüreğimden kaybolurum.
Seni Sevmekten gelsin sonum.
Senin için bozulsun suskunluğum.
Ey Sevgili.. Seveyim fırtınalarla koptum.
Ey Sevgili.. Seni Sevmiyorum..
Sevmiyorum! Ben Sana Aşık oldum..
Diyebilsem.
Yüzüm yok ki..
Sultanım..
Diyemem.
Diyemedim.
Ama..
Aşkınla yanmayı göze almışım.
Gözümde ne mal ne de mülk var.
Hatice gibi yanmaya muhtacım.
İçimde aydınlık yolum karanlığım.
Sensiz yolu neyleyim.. Sultanım.
Nice yalancı güne kandım.
Hasretini bilmedim ki Hasretinden öleyim Sultanım.
Tattır bana.. Tanıt bana Seni bileyim..
Seni söyleyim. Seni konuşup Seni Sevebileyim..
Sultanım! Seni bekleyen bir Hatice olmama izin ver.. yoluna yüzüm süreyim..
Sultanım! Sensiz yolu neyleyim..
Neyleyim..
Mahzâ 050508
