Gecelerin aydınlık ruhunda arıyorum.
Bir Ümidim var.
Senden O’ndan soruyorum.
Bu ben ile nereye kadar?
Anlamayı anlamaktan geçtim.
Sustum duruldum.
Ben ne seni ne de kendimi bildim.
Hiçtim. Kabullendim. Kayboldum.
Aranmaktayım aramaktayım.
Neyi ve kimi bilmesemde.
Bi köşede ağlamaktayım.
Yüreğim bile varlığımdan yüz çevirmişse.
Saatler vakit zaman yabancı kaldığım.
Hesap kitap bilmedim.
Ne o beni ne de ben onu kaydetmişim.
Gelmeden gitmişim.
Elveda deyip gidebilsem.
Sonunda çözemediğim herşeyi çözsem.
Yüreğimde kalan bi kaç cümleyi ikrar eylesem.
EyvAllah deyip dönüp gitsem.
İşte bu ben.
İşte bu ben.
Mahzâ 190408
