Söyle..
Söylesene..
Ne desem yalan desene..
Anlatsana göstersene..
Bu dünya senin bildiğin gibi değil desene..

Ama yok..
Diyemezsin..

Güneşin doğuşuna aşıktım.
Bulutlara saatlerce baka kalırdım.
İçtiğim tek bir damla su’dan binbir haz alırdım.
Sonra körleştim. İnsanları tanıdım.

Söyle..
Söylesene..
Ne desem yalan desene..
İnsanların güzelliklerini göstersene..
Bu dünya senin bildiğin gibi değil desene..

Ama yok..
Diyemezsin..

Saftım inandım herkesi doğru sandım.
Güvendim çok sevdim sonra yıkıldım harcandım.
Dönüp bakan olmadı. Ben kendi enkazımla kaldım.
Artık kolay kolay dost diye birini anmadım.

Söyle..
Söylesene..
Ne desem yalan desene..
Bana gerçek İNSANlığı göstersene..
Bu dünya senin bildiğin gibi değil desene..

Ama yok..
Diyemezsin..

Vuran vurana vurgunlar gündelik paylaşım.
Nefret ettim artık güvenmezdim anladım.
Elimden tutan olmasaydı çoktan kaymıştım.
Bende artık onlar gibi bir insan olacaktım.

Söyle..
Söylesene..
Elinden tutmadıklarımıza ne çare..
Bir kişiyi kurtarsak diriltsek yine de yeter desene..
İnsan diye insan kalmış isyandan sonra gelsede..
Ben gibi daha binlercesi var diye bilsemde..

Ne desem.. ne desem..
Ne desem kifayetsiz.

Mahzâ 070308

Ümitsizim
Yangınlardayım
Çaresizim
Zaaflardayım..

Girdaplardayım
Silinmişim
Ağlamaklıyım
Kederlerdeyim..

Kaymaktayım
Direnmemekteyim
Darmadağınım
Düşünceleyim..

İsyanlarda yüreğim..
İsyanlarda dertlerim..
İsyanlarda çaresizliğim..
İsyanlarda ümitsizliğim..

Yeter.

Dur gönül.

Yanlız değilsin.
O var.
Ümitsiz değilsin.
O var.
Çaresiz değilsin.
O var.
Kimsesiz değilsin.
O var.

Tutunacaksın.
Ki kaymayasın.
İnanacaksın.
Ki çare bulasın.
Ağlayacaksın.
Ki anlayasın.

O var.
O’nsuzluk sadece benliğine zarar.
Bunca yanlızlık, bunca ümitsizlik neye yarar?
Bunca isyan nereye kadar?

O yeter.

Mahzâ 070308

Derdimi hüzünlü bakışıma saklasam.
Biri görecek mi ki diye etrafıma bakınsam.
Görüp soran olmayınca yıkılsam.
Boşu boşuna dünya’mda bocalasam.

Neye yarar? Var mıdır anlam?
İşte böyle birşeydir yaşam. Yalan.

Okunur belki diye mektuplar yazsam.
Yıllar geçsede okuyan çıkmadı diye ağlasam.
Kaderimdir diye damar denilen şarkılara dalsam.
Yüreğimi saçma sapan isyanlara salsam.

Neye yarar? Var mıdır anlam?
İşte böyle birşeydir yaşam. Yalan.

Yürüsem uzun uzun yollarda sevda’mı arasam.
Yalandan yolum kaybetsem. Yok ki pusulam.
Gündüz vakti insanların karanlığında kaybolsam.
Bedenimi alev alev nefretlerle yaksam.

Neye yarar? Var mıdır anlam?
İşte böyle birşeydir yaşam. Yalan.

Son bir nefes çekip dünya’ya lanet yağdırsam.
Yazdığım yazıları birer birer yaksam.
Son bir veda mektup karalasam.
Sonra da bir off çekip ebedi isyana bedenim salsam.

Neye yarar? Çaren bu mu dünya’m?
Diyerek..

Velhasıl.. çareyi insanda arasam..
Sırtımı olmayan bir duvara yaslasam..
Neye yarar? Var mıdır anlam?
İşte bu.. böyle bir yaşam. Sadece yalan.

Bu yüzden. Hepsine Teker Teker Hayır inşaAllah..

Mahzâ 130308

Yalan.
Dolan.
Ziyan.
Yılan.

Irmaktan su diye akan kanlar.
Zaferleri besleyen çiyanlar.
Söz gibi satışa çıkan yalanlar.
Boşluğa anlamsız katan bakışlar.

Cehalet.
Lanet.
Cesaret.

sonra.

Metanet.

Yüreğimde kopan rüzgarlar.
Aklımı başımdan alan ufuklar.
Gözümde gönlümde ebedi arzular.
Artık eski ben bana zarar.

Ufuk.
Hukuk.
Nutuk.
Suskunluk.

Gidişatım.
Hayatım.
Hayatımı hayat yapan hatalarım.
Suskunluklarım.
Firarlarım.

Ve eski ben.
Gitti
Yeni ben.
Geldi.

İnşaAllah.

Mahzâ 130308

Bismİllah.

baktım.
inandım.
tutundum.
bırakmadım.
bırakıldım.
belki.
sustum.
dinledim.
düşündüm.
dertlendim.
hayaller.
kurdum.
unuttum.
sustum.
susmak.
yakıştıramadım.
düşündüm.
sevdiğim.
sevdiklerim.
aradım.
arayamadım.
elim.
gitti.
gitmedi.
yürek.
engelledi.
geçmedi.
geçemedi.
geçseydi.
titrerdi.
tükenirdi.
belki.
ufuk.
ümit.
yürekte.
yalan.
dolan.
olmasın.
silinsin.
ne.
varsa.
yoksada.
sil.
dök.
sil.
yaz.
sil.
oku.
sil.
yaz.
tekrar.
tekrar.
sil.
ve.
yaz.

sonra.
bak.
derin.
derin.
anla.
dünya.
hayal.
hayat.
sanat.
dert.
kanat.
sil.
siyah.
beyaz.
kırmızı.
ben.
benden.
öte.
ben.
benim.
özüm.
sözüm.
yüreğim.
gidişim.
gelişim.
off.
yüreğim.
özlemişim.
göremedim.
göreceğim.
gitmeliyim.
sevmeliyim.
uzaktan.
tutunmadan.
karanlıktan.
korkmadan.
sevilmeden.
sevmek.
şu.
an.
ben.
gönlümün.
yaptığı.
gibi.
gidiyorum.
seviyorum.
saklıyorum.
derin.
işliyorum.
unutuyorum.
akıl.
bilmiyorum.
yürekte.
sen.
off.
silemiyorum.
silmek.
istemiyorum.
ki.
sen.
beni.
ben.
eyleyen.
vesilem.
şükür.
gitme.
gitsende.
bir.
iz.
bıraktın.
bıraktınız.
gitme.
ama.
gitme.
gitme.
işte.
dur.
bana.
beni.
sun.
sonra.
gitme.
git.
me.
gitme.
işte.
kal.
kal.
kal.
ve.
yine.
kal.
…

Mahzâ 130308

İsyanım.

Mertlik kalıbına namertlik sığdıranlaradır.
Bile bile çocuğun hayallerini yıkanlaradır.
Kanayan yarelere tuz vuranlaradır.
Sanat diye sanatı ağlatanlaradır.

İsyanım..

Aşk meşke vurulan aşklaradır.
Hiçbir yürekte mesken bulamayan duygularadır.
Yazılan okunmayan yazılaradır.
Boşa geçen onca hayatadır.

İsyanım..

Erken diye ölüme dert yananlaradır.
Zamanım yok deyip zaman harcayanadır.
Hakikati bilip bir türlü kavrayamayanadır.
Canı can olmaktan bıktıranadır.

En önemlisi.
İsyanım..

Beni bende ağlatan bana’dır
Seni Sende saklayan sana’dır
Yürek diye bilinen boşlarımadır.
Doğru bilinen yol üzeri kararsızlıklarımadır.
Offf.. be gönül yakıyorsun yine sinemi..

Mahzâ 130308

Seni Seveni sevmek
O’nu Seni bilerek bilmek
Seni Onunla sevmek
O’nu Seninle sevmek..

İsterdim
Ey Sevgili..

Yolunu gözleyen bir Hatice olabilmek..
Yaydığın nurla günahlarımdan arınıp serinlemek..
Sözlerinle bir nebze ümitlenmek..
Seni bilip O’nu bilip sadece tevekkül etmek..

İsterdim
Ey Sevgili..

Nerdesin.. Geldin gittin yüreğim Sevda’na hasret..
Sensiz yolum kaybettim.. Hayatın verir gönlüme cesaret..
N’olursun Sevda’ndan bana bir damla lutfet.
Sensiz her yer gurbet kalmadı cihanda memleket..

Ey Sevgili..

Senin yolun üzeri toz olabilmek
Oturduğun ağacın gölgesini temsil etmek
Baktığın bir ufuk gibi Seni sevebilmek
Doğan her gün gibi Senle dirilip Senle bitmek..

İsterdim..
Ey Sevgili..

Seni bilmeden O’nu bilemem.
Seni sevmeden O’nu sevemem.
O’nu sevmeden cihanı sevemem.
Cihan olmadan O’nu da bilemem.

Ey Sevgili..

Ben acizlikte bocalayan bir yüreğin emsali..
Ben gönlümün fakrında boğulan bir firari..
Ben cehalet içinde yüzen bir aklın semeri..
Ben hiçliğin boşluğun temsilcisi..

N’olursun..
Bana da Sevda’ndan bir nebze sun..

Ey Sevgili..

Ey Sevgili..

Rabbim Seni sevmiş..

Seni seversem izin verirsen..
Ben Seni sevdikçe Sende beni bir nebze seversen..
Rabbime bir adım yaklaşmama izin verirsen..

Daha ne isterim Ey Sevgili..
Seni sevmekten daha ne isterim

Ey Sevgili..

Ey Sevgili..

Mahzâ 150308

‘ Pişmek.’

Un taneleri bir ortamda
Azıcık tuz katılır
Su ile getirilir kıvama
Hamur yoğrulur emek harcanır

Çevrile çevrile şekil verilir
Fırına sürelecek tahta hazırlanır
Birer birer hamurlar dizilir
Fırın ateşlenir kızdırılır

İyice kızan ateş ısınan fırın
Pişmeye hasret gönüller sürülür.
Kilitlerden korkmayın kırın.
Yıllar yılı biriken kirler püskürtülür.

Ekmekler saniye saniye pişerken.
Yürekler erir gerçek aşkla
Miğdeler aç.. ama daha erken.
Bazan az pişen ekmekler sunulur sofraya.

Bu ekmekler.. yürekler.. ne kadar açlık giderir?
Çok aç olana pişmesi önemli değildir.
Her halde ekmek açlık gidericidir.
Yürekler yüreklere hasret içindedir.

Bazıları ise pişer pişer yanar.
Uzun uzun yanmaya talibtir yürekler.
Onlara fırından önceki yaşam zarar.
Yanmaktan korkmazlar.. özlemli ateşler.

Sanat ekmeği yüreği yakmamak.
Kader olsada bazen kül olup tükenmek.
Ekmeği tam anında fırından çıkarmak.
Sanatkarın eline bırakılan onca yürek.

Tam anlamıyla pişen ekmek çıkar.
Aç olan miğdelere binbir şifa binbir haz verir.
Fırında az fazla kalmışlığın ne anlamı var?
Yüreklerin serinlemesine paye mi biçilir?

…

Erken çıkan ekmekler erkenden açlık giderdikleri için yüreklere mutluluk verirler.. o yüreklerde binbir ümit erken filizlenir.. onlarda yürekleri serinletir..
Tam anlamıyla pişen ekmekler açlık anında acayip bir haz verdikleri için.. yüreklerde biten güller, karanfiller, çiçekler, laleler.. in sonu gelmez.. onlar eşsizdir.. sıra artık bu yüreklerdedir…

anlayanlara..

Pişmek..

Mahzâ 190308

Özlem hasret sevda yakar.
Ben ve ben birbirine düşmüşken.
Bekleniyor yıllardır kurtarıcı karar.
Ben ki uzakların hayalini kurmuşken.

Her nefesimde payen.
Her sözümde her kelamımda sen.
Ben senle aklımı boşmuşum görsen.
Beni benden çalıp geri vermesen.

Kimse gerçekten bilmiyor.
Ben dayanmaz artık.
Bilmeni şu yürek arzuluyor.
Ümitsizlik sınırını çoktan aşındırdık.

Senli zamanlarda seni özlüyorum.
Görür gibi binbir hayal kuruyorum.
Yürek bu.. artık zorlanıyorum.
Ama olmaz işte.. söz verdim. söylemiyorum.

Bekliyorum.

…

Bir gün geleceksin biliyorum.
Ben söylemeden göreceksin.
Ben bendimden geçiyorum.
Önce O’nu sonralarda seni seveceğim.

…

Mahzâ 190308

‘gün olur derin derin bakarım..
eski günleri birer birer hatırlarım..
elimde değil unutamam
fotoğrafların var.. yakamam..
onca günün onca şey’in hatırı var
bir anda bir celsede silemem seni Yâr..
silemem seni isteme..
onca acı onca dert versende..
hatıraların yüreğimi kor gibi yakıyor..
VAllahi şikayetim yok Rabbim biliyor..
Sevda böyle birşeydir işte..
Sen olmasanda yaşıyorum
yaşıyorum hayalinle..
Tutunmuşum gözümde kalan emsalin.
Gönlüme kamçıdır onlarca sözlerin.
Doğru söyleyip yakardın beni..
Korkmazdın anlatırdın doğru bildiklerini..
Ben kırılırdım, uzun uzun ağlardım..
Gecelerde hıçkırıklarla sabahlardım..
Şikayetim yok.. Olsanda ağlasam..
Olsanda yansam..
Sevilene birşey olmaz derler hep..
Doğruymuş.. Halime sensin sebep..
Sana birşey olmadı..
Yokluğunla bakışın bana miras kaldı..
Nasıl dayanayım? Halim mi var?
Sevdan her an her gün yakar..
Gittin.. gidişin.. bitişim..
Duydum.. yıkıldım.. tükendim..
Titreyerek yağmurlarda yürüdüm..
Heryerde herşeyde seni andı gönlüm.. gözüm..
Ağladım.. gören olmadı..
Haykırdım.. duyan olmadı..
Gittin.. bilen olmadı..
Gelmedin.. arayan olmadı..
Sevdanla ben kaldım..
Sevdanla ben yandım..
Yokluğunla anılarınla ben gün tükettim..
Ve kimseyi kimseyi senin kadar özlemedim..
Biliyorum gelmeyeceksin..
Biliyorum dönmeyeceksin..
Biliyorum..
Ama gel de anlat.. gönle söz geçiremiyorum..
Heryerde sen..
Herşeyde sen..
Yoksun ama varsın bir bilsen..
Varken bu kadar özden sevmezdim anlayabilsen..
Af etsen..
Bir ümit..
Bir ümit..
Dönsen..’

Mahzâ 200308